U postmenopauzálnej osteoporózy je

U postmenopauzálnej osteoporózy je charakteristický jej výskyt približne 15 – 20 rokov po menopauze, pričom najviac je postihnutá trabekulárna kosť. Za patofyziologický mechanizmus vzniku postmenopauzálnej osteoporózy sa považuje hlavne deficit estrogénov
 Senilná osteoporóza
 sa vyskytuje prevažne vo veku nad 70 rokov.
 Postihuje ženy len o niečo častejšie ako mužov (2 : 1).
 Hlavným patogenetickým faktorom senilnej osteoporózy patrí vekom sa znižujúca osteoformácia (znížená vitalita a aktivita osteoblastov a osteoklastov), cirkulačné a neurotrofické poruchy kosti, štruktúrne zmeny kostného kolagénu, ktoré sú podmienené vekom a sekundárna hyperparatyreóza pri zníženej absorpcii vápnika (Ca) v dôsledku zníženej tvorby kalcitriolu.
 Manifestuje sa fraktúrami v oblasti kortikálnej aj trabekulárnej kosti.
 Sekundárna osteoporóza

Wyniki (polski) 1:

W leczeniu osteoporozy po menopauzie charakteryzuje obecność około 15-20 lat po klimakterium, a najbardziej dotyczy trabekulárna Boner. Podstawowy mechanizm osteoporozy po menopauzie uznaje się za szczególnie niedoborem estrogenówkolor osteoporozy starczejkolor znajduje się głównie w wieku powyżej 70 lat.wpływa na kobiety częściej niż mężczyźni  tylko o niczym (2:1).Główne czynniki osteoporozy starczej  patogenetickým wieku, z osteoformácia (zmniejszona żywotność i aktywność osteoblastów i osteoklastów), krążących i kości zaburzenia kości, kolagen, neurotrofické, zmiany strukturalne, które są określane przez wiek i wtórnej nadczynności przytarczyc w zmniejszenie wchłaniania wapnia (Ca) ze względu na zmniejszenie powstawania kalcitriolu.pęknięcie wieloaspektowe  warstwy korowej kości i kości beleczkowatej.kolor wtórne osteoporozy

Wyniki (polski) 2:

W osteoporozie pomenopauzalnej charakteryzuje się występowaniem lat około 15 do 20 lat po menopauzie, i najbardziej dotkniętych beleczkowatej kości. Pod patofizjologiczne mechanizmu osteoporozy pomenopauzalnej uznano niedobór estrogenów
 starcze
 występuje głównie w wieku powyżej 70 lat.
 wpływa tylko kobiety nieco częściej niż mężczyźni (2: 1).
 głównym patogenetycznym czynnikiem starczej osteoporozy obejmują wiekiem maleje osteoformation (zmniejszony witalność i aktywność osteoblastów i osteoklastów), krążenia oraz zaburzeń neurotropowe zmiany struktury kostnej w kolagenu kości, które są z wiekiem i wtórna nadczynność przytarczyc zmniejszoną absorpcję wapnia (Ca) od zmniejszona kalcytriolu.
 przejawia złamań kości korowej i beleczkowej.
 Osteoporoza wtórna